Rodzina Carverów (trójka dzieci: Max, Alicja, Irina, i ich rodzice) przeprowadza się w roku 1943 do małej osady rybackiej, na wybrzeżu Atlantyku, by zamieszkać w domu, który niegdyś należał do rodziny Fleishmanów. Ich dziewięcioletni syn Jacob utonął w morzu. Od pierwszych dni dzieją się tutaj dziwne rzeczy (Max widzi nocą w ogrodzie clowna i dziwne posągi artystów cyrkowych), ale ważniejsze, że dzieci poznają kilkunastoletniego Rolanda, dzięki któremu mogą to i owo dowiedzieć się o miasteczku (np. historię zatopionego w wodach przybrzeżnych, pod koniec pierwszej wojny, okrętu "Orfeusz") i poznać dziadka Rolanda, latarnika Victora Kraya, który opowie im o złym czarowniku znanym jako Cain lub Książę Mgły, chętnie wyświadczającym usługi, ale nigdy za darmo. Coś, co dzieciom wydaje się jeszcze jedną miejscową legendą, szybko okazuje się zatrważającą prawdą.
Autor: Carlos Ruiz Zafón
Wydawnictwo: MUZA, 2010
Liczba stron: 200
Moja ocena: 6/10
Cena: 10zł (biedronka)
Książkę kupiłam podczas wyprawy do biedronki. Byłam jej
bardzo ciekawa ze względu na interesujący opis z tyłu książki i tajemniczą
okładkę. Książka zakoczyła mnie ponieważ miałam o niej zupełnie inne
wyobrażenie. Nie dość, że wyobrażałam
sobie innych bohaterów, to jeszcze inny przebieg akcji. Dzięki temu miałam więcej frajdy z czytania.
"Musiało upłynąć wiele lat, by Max zdołał wreszcie
zapomnieć owe letnie dni, podczas których odkrył, niemal przypadkiem, istnienie
magii".
Książka opowiada losy rodziny Carverów, którzy podczas wojny przeprowadzają
się do domku w rybackim miasteczku. Dzieci poznają tam nowego przyjaciela
Rolanda oraz jego dziadka. Z biegiem czasu rodzice i mała Irina – jedna z
trojki rodzeństwa, schodzą na dalszy plan. Książka kręci się wokół Maxa, Alicji
i ich przyjaciela Rolanda, którego Max poznaje tuż po przeprowazce do nowego
domu. To właśnie ten dom jest miejscem tajemniczym, z którego można zobaczyć
skrywany we mgle ogród posągów. Z biegiem czasu nastolatkowie zżywają się ze
sobą, nurkują do wraku „Orfeusza”, spędzają czas na plaży i powoli poznają
prawdę o Księciu Mgły – złym magu, który może spełnić każde życzenie w zamian
za przysługę i posłuszeństwo. Ważną rolę w całej historii odgrywa również
dziadek Rolanda – Victor Kraya. To właśnie stary latarnik wie najwięcej o
owianym złą sławą Księciu Mgły.
"Czas, mój drogi Maksie, nie istnieje; jest
czystą iluzją. Nawet twój przyjaciel Kopernik odkryłby to, gdyby nie
zabrakło mu właśnie czasu. Cóż za ironia losu, nieprawdaż?"
Oceniłam książkę na 6 punktów. Mimo wszystko podobała mi się, chociaż mam do niej pewne zastrzeżenia. Po przeczytaniu książki miałam wrażenie, że została ona napisana dla dzieci i nastolatków w wieku gimnazjalnym. Prawdopodobnie jest to spowodowane tym, że główy bohater Max Carver ma trzynaście lat i wydaje się przez to dużo młodszy ode mnie. Drugim zastrzeżeniem (może tylko dla mnie) jest zbyt szybka akcja w niektórych momentach. Jednak jak na debiut literacki Carlos Ruiz Zafón stworzył dobrą historię, która wciągnie zapewne niejednego czytelnika. A ja z pewnością przeczytam pozostałe dwa tomy cyklu "Trylogia Mgły".
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz